wat een dag

Wat een dag.
Uit je bed gebeld worden door een storing om 6:15 uur. Nog geen koffie en de adrenaline giert al door je lijf. Je weet al dit wordt niks meer vandaag
En dan niks kunnen doen om het op te lossen.
Om half 8 een telefoontje van Ex. of ik wat geld langs kan komen brengen zodat ze kunnen eten. Ze is er zelf niet, want ze heeft een voorlichtingsavond van haar werk.
Dus ook haar krijg ik vandaag niet uit mijn gedachten.
Het voordeel is wel dat die gedachten beperkt zijn tot wat ze aan het doen zal zijn.
Het ene "ragerzinnetje komt daardoor niet zo sterk terug dat ik weer kots neigingen krijg

Ik vraag me af waarom ik dit alles niet kan loslaten.
Het lijkt er eerder op dat ik het niet DURF los te laten omdat ik bang ben voor wat ik er voor terug krijg.
Het is wel een manier om ruimte te creeeren, maar ik ben bang voor de leegte.
In ruimte ontstaat de mogelijkheid om iets niews te beginnen. Leegte vult een ruimte op.
waardoor er weer geen plaats is voor iets anders.
Leegte is eenzaamheid, pijn en verdriet (mijn associaties)
Leegte is je altijd moeten verdedigen voor je eigen mening ook al is die tegendraads en vinden anderen dat je misbruik van je laat maken. (immers waarom geef ik Ex voor een jaar een huis en kan ik zelf daardoor niks ?)
leegte is ook jezelf dwingen niet achter een beeldscherm te kruipen.
Omdat je niet weet wat je anders moet.

Volgens mij moet ik nu gewoon naar bed.
Het is een lange dag geweest. met veel stress en het gevoel niet nuttig te zijn geweest.