zwarte kerst

Kerst, een feest wat je voor mijn gevoel deelt met geliefden en vrienden.
Maar als je te weinig vrienden hebt en je geliefden vinden zichzelf niet meer jouw geliefde dan wordt kerst een opkomst van troosteloze vreterigheid en misplaatste vrolijkheid.

Als je huisgenoten je dan opzadelen met dat deel van je familie die je nu echt uitkotst wat moet de rest van de 2 dagen worden?
Een dag met de kinderen? met de mogelijkheid op een ruzie voor en een ruzie na?
een dag met Amantes en haar vrienden?
Waar is de inhoud en de liefde. Of gaat het om een design tafel?

Voor mij staat kerst dit jaar in het teken van eenzaamheid.
De kerstkaarten zijn dit jaar bedoeld om die mensen te bedanken die echt belangrijk zijn geweest.
In je eentje de stad in voor nieuwe kleren. Zonder partner op kerstavond aan tafel.
Met mij zullen vele mensen dit jaar eenzaam zijn tijdens kerst.
Eigenlijk zwelg ik zoveel in mijn zelfmedelijden dat ik hun eenzaamheid niet zie.
note-for-self: zorgen dat ik volgend jaar niet eenzaam meer ben.

Ontspannen

Wat zou het toch heerlijk zijn om te kunnen ontspannen. Als een haptonoom een stoel onder je uit kan trekken en je valt in plaats van te blijven zitten.
Ook om ontspannen in een beweging te zijn. Met motorrijden had ik dat. Ik moest bewust ademhalen en mijn buikspieren spannen om die tunnel door te komen. De tunnel vond ik een hel, het adem halen niet.

Zo'n Sinterklaas hakt er in.
Altijd.
Niet alleen financieel. Zo vaak zie ik de kinderen niet, en je wilt ze toch wat mee geven. Ik geloof dat ik daar wel in geslaagd ben. Zelf lisa keek blij.
Ik merkte dat ik me toch niet op mijn gemak voel. Met mijn hoofd ben bij wat Ex aan het doen is. Altijd beschouwend, rationeel. Niet op gaan in het moment. Zonde want daardoor geniet ik minder.
Zelfs met Ex ging het goed bij het afleveren van de kids, ze stond niet open, maar we konden normaal praten.
Maar waarom zit ik toch al het hele weekend met mijn hoofd bij voip_meisje?
Ik ben niet verliefd of toch wel?
Uit mijn gedachten krijg ik haar niet. Helemaal niet uit mijn gedachten na het telefoon gesprek van vrijdagnacht. Dat haar man opeens vertrokken was omdat ze een zakelijk mailtje van mij over een project zat te lezen.
Helaas was hij later die nacht al weer terug. Ik maak me bezorgd over haar. Maar eigenlijk wil ik ook gewoon met haar naar bed.
Mijn hoofd zegt niet aan beginnen je dumpt haar na de sex, maar mijn hart en lul zeggen wat anders. Wat is dat toch met vrouwen dat ze mijn hoofd zo op hol kunnen brengen en intussen nergens op in gaan.
toch eens verder over nadenken......