zwarte kerst

Kerst, een feest wat je voor mijn gevoel deelt met geliefden en vrienden.
Maar als je te weinig vrienden hebt en je geliefden vinden zichzelf niet meer jouw geliefde dan wordt kerst een opkomst van troosteloze vreterigheid en misplaatste vrolijkheid.

Als je huisgenoten je dan opzadelen met dat deel van je familie die je nu echt uitkotst wat moet de rest van de 2 dagen worden?
Een dag met de kinderen? met de mogelijkheid op een ruzie voor en een ruzie na?
een dag met Amantes en haar vrienden?
Waar is de inhoud en de liefde. Of gaat het om een design tafel?

Voor mij staat kerst dit jaar in het teken van eenzaamheid.
De kerstkaarten zijn dit jaar bedoeld om die mensen te bedanken die echt belangrijk zijn geweest.
In je eentje de stad in voor nieuwe kleren. Zonder partner op kerstavond aan tafel.
Met mij zullen vele mensen dit jaar eenzaam zijn tijdens kerst.
Eigenlijk zwelg ik zoveel in mijn zelfmedelijden dat ik hun eenzaamheid niet zie.
note-for-self: zorgen dat ik volgend jaar niet eenzaam meer ben.

Ontspannen

Wat zou het toch heerlijk zijn om te kunnen ontspannen. Als een haptonoom een stoel onder je uit kan trekken en je valt in plaats van te blijven zitten.
Ook om ontspannen in een beweging te zijn. Met motorrijden had ik dat. Ik moest bewust ademhalen en mijn buikspieren spannen om die tunnel door te komen. De tunnel vond ik een hel, het adem halen niet.

Zo'n Sinterklaas hakt er in.
Altijd.
Niet alleen financieel. Zo vaak zie ik de kinderen niet, en je wilt ze toch wat mee geven. Ik geloof dat ik daar wel in geslaagd ben. Zelf lisa keek blij.
Ik merkte dat ik me toch niet op mijn gemak voel. Met mijn hoofd ben bij wat Ex aan het doen is. Altijd beschouwend, rationeel. Niet op gaan in het moment. Zonde want daardoor geniet ik minder.
Zelfs met Ex ging het goed bij het afleveren van de kids, ze stond niet open, maar we konden normaal praten.
Maar waarom zit ik toch al het hele weekend met mijn hoofd bij voip_meisje?
Ik ben niet verliefd of toch wel?
Uit mijn gedachten krijg ik haar niet. Helemaal niet uit mijn gedachten na het telefoon gesprek van vrijdagnacht. Dat haar man opeens vertrokken was omdat ze een zakelijk mailtje van mij over een project zat te lezen.
Helaas was hij later die nacht al weer terug. Ik maak me bezorgd over haar. Maar eigenlijk wil ik ook gewoon met haar naar bed.
Mijn hoofd zegt niet aan beginnen je dumpt haar na de sex, maar mijn hart en lul zeggen wat anders. Wat is dat toch met vrouwen dat ze mijn hoofd zo op hol kunnen brengen en intussen nergens op in gaan.
toch eens verder over nadenken......

Vertrouwen

Waarom zou ik er altijd op vertrouwen dat het vanzelf goed komt als ik altijd het bewijs krijg dat dat niet zo is.
Ergens op een vroeg punt in mijn leven heb ik duidelijk het besluit genomen dat als ik het niet zelf gedaan heb dat het dan NIET goed komt.
Zo iets simpels als bij je moeder thuis er van uit gaan dat zij weet waar haar boormachine ligt. (die ze na lang zoeken niet meer bleek te hebben) zorgde er voor dat ik mijn afspraak (fiets vanavond klaar) niet na kon komen en er nog 2 avonden over ga doen.
Het zette me wel aan het denken.
Want ook op mijn werk durf ik geen zaken te delegeren. Omdat ik er geen vertrouwen in heb dat het dan gebeurt op de manier die ik wil, of dat het eindresultaat niet is wat ik voor ogen heb.
Het zelfde gebeurt in de liefde. Ik kan me niet ontspannen omdat ik verwacht dat het anders niet gebeurt zoals ik prettig vindt maar ook ben ik bang het voor de ander niet goed te doen.
het gevolg is dat het dus voor niemand prettig is en er een heleboel spanning bij komt.

Ik realiseer me dat ik dat spel zelfs nu nog bij Car speel. Niet loslaten uit angst dat ze zelf in de puinhoop verzuipt.
Omdat mijn hele leven eigenlijk draait om dit "spel" ben ik snel in staat om uit te vinden hoe processen in elkaar zitten iets waar ik weer hard gebruik van maak. Maar ik weet het altijd beter.
Wat zal het een rust geven als ik af en toe dat spel los kan laten en me over kan geven aan het is zoals het is.

halstarrig

Waarom moet Amantes altijd zo halsstarrig zijn.
Ik heb er geen problemen mee als ze wil dat er niet in huis gerookt wordt.
Maar dan moet ze niet vragen dat ik het ook gezelliger vindt.
Of het gek vinden als ik daardoor minder vaak langs kom.

Als ze het zo hard wil spelen mag maar dan speel ik het net zo hard terug. Niet dat ik dat leuk vind.
Wel jammer dat dit speelde vlak voor we uitgingen. Het nadeel is wel dat ik nu vanavond weer alleen thuis zit. Net als gisteravond. En daar wordt ik een beetje gek van.
Ex ligt natuurlijk weer te rageren vanavond. Moet er even niet aan denken.

Ik merk dat de liefde door de continue hardheid van haar opmerkingen al redelijk bekoeld was. Heb er toch vrij veel moeite mee met iemand die kritiek levert op anderen, maar zelf om het hardst roept dat ze in de put zit.
Roept dat ze het saai vind dat we elkaar nooit zien, maar intussen zelf geen tijd heeft.
Was het eigenlijk gewoon zat.
Maar ja de eenzaamheid van op zaterdag avond zonder date zitten is ook niet leuk.
het lijkt allemaal zo doelloos en weet niet waar te beginnen.
Volgens mij begin ik gewoon te laat met plannen en zorg ik er zelf voor dat ik te weinig vrienden heb om nog iets te kunnen doen.

Ik heb duidelijk niet genoeg gedachten om een half uur vol te kunen schrijven.
Dit stukje schrijf ik in 10 minuten. De overige tijd ben ik leeg, of herhalen de gedachten zich die ik al eerder opgeschreven heb.
Krijg weer kotsneigingen als ik aan Ex denk

Mooi liedje.....

Waarom loop ik me soms zo druk te maken over kleine dingen.
Ik zit net 10 minuten te dubben of ik nu wel of geen bier zal nemen. Simpel omdat het alcohol is en ik weet dat ik daarna nog meer moeite krijg om dingen op te nemen.
Alsof ik nu nog iets ga doen ! het is inmiddels kwart over 12 en eigenlijk hoor ik allang in mijn bed te liggen. Niet omdat iemand dat ooit zo voor mij beslist heeft maar omdat ik anders morgen weer hardstikke brak ben en 's middags niet door mijn werk heen kom.

Ik rook
Mijn laatste peuk weg
En daarna moet ik naar bed
Om na een uur weer op te staan
Om weer naar buiten toe te gaan
Dat ik ons dit heb aangedaan

Dus neem ik een ongeoorloofde break van mijn 30 minuten opdracht om even een lekker muziekje op te zoeken. en 15 minuten later kom ik terug met dit:
Vannacht
Als ik alleen ben
Niet meer weet wat ik moet doen
Dan drink ik veel dan wordt het laat
Dan wil ik dat je voor me staatI
k vertel je dat het niet meer gaat
En dan geef je mij een zoen
En dan zing ik
Een mooi liedje

Ooit een nummer waar ik spontaan met jongste op begon te dansen toen ik het voor het eerst hoorde. (de uitzending van de uitmarkt die op tv werd uitgezonden) en het hele museumplein stil was. tranen heb ik gehuild. en nog steeds het nummer doet me iets.
Een man die die verdriet heeft en spontaan getroost wordt.
Om de een of andere reden stoot ik dat altijd af.

Vanavond begon Amantes ook weer dat ze onze relatie saai vond en dat ze wat vaker samen wou zijn om iets te doen. Met als gevolg dat ik morgen avond weer verwacht wordt.
En ik had gehoopt dat ik dan eindelijk aan mijn studie boeken toe kon komen.
Dat schijnt ook maar niet te lukken.

Vanmiddag wel weer Ex gesproken. Er was weer een rekening gestorneerd, maar die kon ze zelf herstellen. We gaan eindelijk de goede kant op.
maar ik houd steeds weer mijn mond. Het liefste zou ik schreeuwen stomme trut zie je niet dat door jou halstarigheid we allebei kapot gaan, ik wil je gewoon terug.
ik wou dat ik reeel kon zijn. Want het is beter van niet. dus zwijg ik.
niet om reeel te zijn maar omdat ik anders weer te horen krijg:
- Je weet toch dat het over is?
- Je weet toch dat ik door een ander geragerd wordt?
en ik wil geen pijn meer.
Ik wil geen druk meer

Laat me slapen

wat een dag

Wat een dag.
Uit je bed gebeld worden door een storing om 6:15 uur. Nog geen koffie en de adrenaline giert al door je lijf. Je weet al dit wordt niks meer vandaag
En dan niks kunnen doen om het op te lossen.
Om half 8 een telefoontje van Ex. of ik wat geld langs kan komen brengen zodat ze kunnen eten. Ze is er zelf niet, want ze heeft een voorlichtingsavond van haar werk.
Dus ook haar krijg ik vandaag niet uit mijn gedachten.
Het voordeel is wel dat die gedachten beperkt zijn tot wat ze aan het doen zal zijn.
Het ene "ragerzinnetje komt daardoor niet zo sterk terug dat ik weer kots neigingen krijg

Ik vraag me af waarom ik dit alles niet kan loslaten.
Het lijkt er eerder op dat ik het niet DURF los te laten omdat ik bang ben voor wat ik er voor terug krijg.
Het is wel een manier om ruimte te creeeren, maar ik ben bang voor de leegte.
In ruimte ontstaat de mogelijkheid om iets niews te beginnen. Leegte vult een ruimte op.
waardoor er weer geen plaats is voor iets anders.
Leegte is eenzaamheid, pijn en verdriet (mijn associaties)
Leegte is je altijd moeten verdedigen voor je eigen mening ook al is die tegendraads en vinden anderen dat je misbruik van je laat maken. (immers waarom geef ik Ex voor een jaar een huis en kan ik zelf daardoor niks ?)
leegte is ook jezelf dwingen niet achter een beeldscherm te kruipen.
Omdat je niet weet wat je anders moet.

Volgens mij moet ik nu gewoon naar bed.
Het is een lange dag geweest. met veel stress en het gevoel niet nuttig te zijn geweest.

Touched Moved and Inspired

Touched Moved and Inspired
Al sinds April 2004 een levensmotto.
Dacht ik.......

Niet dus

Ik ben al maanden niet meer geiinspireerd.
Eigenlijk tegelijk met het wisselen van de cpu cooler van mijn pc en het beginnen van de problemen tussen Ex en mij is het bergafwaarts gegaan.
Gevoelloos is een betere beschrijving voor nu.

Vandaar dat ik gekozen heb om vanaf vandaag niet meer afgestompt verder te gaan.
I want to touch and be touched,
I want to move and be moved.
I want to inspire and be inspired

Leegte

Leegte
Het weekend is voorbij en terugkijkend ben ik weer redelijk doelloos bezig geweest.voor mijn gevoel zijn alle dingen die ik van plan was te doen niet gelukt. Te snel afgeleid of het lukte gewoon niet.
Eigenlijk gaat alles moeizaam. Een avond stappen met Amantes werd een zware avond pratend op de bankWe verschillen gewoon te veel in essentie. Haar mening over hoe Ex en ik met elkaar omgaan doet pijn. Ze kwetst me daarmee.Ook al geeft ze aan dat ze weet dat het kan kwetsen, maar dat het haar mening is.
Aan het einde had ik niet eens zin meer om te vrijen. De Passie was weg.Gelukkig op zondag wel uitgeslapen. Auto ook maar eens gewassen. Ben ik tenminste buiten geweest. 's middags maar weer met die test pc verder.Nu weet ik weer hoe frustrerend het is om met een windows test pc bezig te zijn.
Eigenlijk zit alleen maar te wachten. Te wachten op wat komen gaat, maar wat nooit komt. Dat ene verlossende telefoontje.
Wat wel een goed inzicht was dat ik me eigenlijk nooit goed genoeg voel. Iets wat volgens mij ontstaat doordat het nooit aan mijn eisen of verwachtingen voldoet.
morgen toch maar eens iets aan dit magnetisme doen van die pc. Ik merk dat zodra ik er achter ga zitten ik lam sla. Mijn vingers willen niet en het gevoel in mijn pik zakt naar een diepte punt. ook krijg ik een vreemd soort hoofdpijn als ik er achter ga zitten.
blijf het toch vreemd vinden